Geschiedenis

Na jaren van sloop en sanering gaan vanaf de late jaren zestig buurtbewoners van Wijk C zich actief bezighouden met hun woonomgeving. In 1974 richtten ze het Wijk C Komitee op, dat zich inzet voor behoud en herstel van de buurt. Hierdoor kreeg de gemeente kreeg een geduchte tegenstander; allerlei (sloop)plannen konden niet langer zonder meer worden uitgevoerd.

Om de acties voor deze strijd en het behoud van de wijk te ondersteunen verzamelde het Wijk C Komitee foto’s en ander materiaal. Dit materiaal werd onder andere gebruikt in publicaties, bij reünies en fototentoonstellingen.

Buurthuis
In 1983 opende het buurthuis in de wijk haar deuren. Daar kon het opgebouwde archief worden ondergebracht. Een groep actieve bewoners was in die tijd elke donderdagavond bezig met het catalogiseren en beschrijven van de foto’s. Opbergen gebeurde toen nog in mappen en dozen. Het buurthuis ging door met verzamelen en gebruikte de fotocollectie als middel om educatieve en emancipatoire activiteiten voor buurtbewoners te organiseren. Af en toe werden er ook langer lopende fototentoonstellingen gemaakt. De reacties daarop waren altijd zeer positief. Na iedere fototentoonstelling stroomden de nieuwe foto's binnen. 

De roemruchte wijk vastgelegd
Op 15 mei 1993 is de Stichting Volksbuurtmuseum Wijk C opgericht en werd de collectie eigendom van het museum. De stichting werd opgericht om de collectie veilig te stellen en om los van gemeentelijke welzijnsinstellingen een eigen beleid en eigen activiteiten te kunnen ontwikkelen. Het risico dat de welzijnsinstelling zou ophouden te bestaan, met alle gevolgen van dien voor de collectie, was te groot. Vanaf die periode werden er ook objecten verzameld. Belangrijkste doelstelling: het vastleggen van de geschiedenis van deze, ooit roemruchte, wijk voor het nageslacht. Dit omdat niemand anders zich daar mee bezighield en deze geschiedenis dus verloren dreigde te gaan. Het vastleggen van deze geschiedenis moest leiden tot een serieuze herwaardering van een grote groep Utrechters. Het negatieve stigma dat op de volkswijk en haar bewoners kleefde (en nog kleeft) vroeg (en vraagt) om extra aandacht voor alle positieve zaken die ook aanwezig waren. Op deze manier ontstaat er een realistischer beeld van de volksbuurt.

In het jaar 2000 werd het buurthuis wegbezuinigd en kreeg het museum de kans het hele gebouw te huren. Sindsdien is er hard gewerkt om het gebouw aan te passen, op te knappen en opnieuw in te richten. Hier is het museum nog steeds mee bezig. Elke keer weer een stukje verbeteren en aantrekkelijker inrichten.